podcast

Was schandaal-opera 'SANCTA' dan zo schandalig?

14 mei 2026 Florentina Holzingers opera met naakte nonnen op wieltjes werd al gewraakt nog voor hij te zien was. Pieter T'Jonck, Tom Permentier, Ansala Ball en Lena Meyskens leggen de meest besproken voorstelling van dit voorjaar nog eens op de weegschaal, maar dan ná de première.

Luister hier

‘All That Pzazz’ is de vaste podcast van pzazz. Elke twee maanden praat host Ans Van Gasse met enkele andere pzazz-critici over podiumvoorstellingen die de tongen losmaken, tendensen die naar boven komen in verschillende recensies, of festivals die een gezamenlijke terugblik verdienen. Als collectief van recensenten vinden we meerstemmige discussie extra boeiend voor uw oor. 

Luister hier naar de andere afleveringen van 'All That Pzazz'. 


Over deze aflevering


Wat doet Holzinger niet alleen met de Kerk, maar ook met het operagenre, door Jezus op te voeren als een hippie, een stukje weg te snijden uit een vrouwenlichaam, Hindemith te combineren met heavy metal en het koor van Opera Ballet Vlaanderen uit de kleren te laten gaan?

Voer genoeg voor een geanimeerd gesprek over vrouwbeelden in opera, de grenzen van subversief spektakel en de oorspronkelijke 'sancta spiritus' van religie.

Moderator Ans Van Gasse zet twee gerodeerde pzazz-critici (Pieter T'Jonck en Tom Permentier) tegenover twee frisse stemmen (Lena Meyskens en Ansala Ball) uit 'Con Brio', de masterclass operakritiek van pzazz. 

Samen halen ze zoveel meer uit deze opera dan er op de opiniepagina's over werd gebakkeleid, met ook enkele historische uitstapjes. 


Enkele quotes


"Inhoudelijk vind ik de voorstelling helemaal niet zo choquerend, en ook geen blasfemie. Mogelijks choqueert wel de manier waarop ze visueel in kaart wordt gebracht. Maar er is niets wat we nog niet eerder op het theater hebben gezien. Van veel beelden druipt er juist een vrolijkheid af." (Lena Meyskens)

"Je zou wel kunnen zeggen dat Florentina Holzinger wat vastgelopen is in haar formule. Telkens zie je dezelfde elementen terugkeren, van zelfpijniging tot lesbische seks, die niet passen binnen het burgerlijke kader. Wat mij ook verwondert, is dat haar theatertaal zo klassiek barok blijft, in een vormentaal die erg doet denken aan Jan Fabre." (Pieter T'Jonck)

"SANCTA gaat volledig over de bevrijding van de vrouw en het vrouwenlichaam, terwijl de Kerk én de opera echt bouwen op een geschiedenis van onderdrukking van de vrouw. Holzinger toont het vrouwenlichaam zoals het is, terwijl ook Instagram en AI het volledig verheerlijken tot iets wat het niet is. Daarom vond ik de voorstelling een heel helende ervaring!" (Ansala Ball)

"Voor mij past SANCTA ergens wel in een traditie met Marcel Duchamp en John Cage: ze pleegt een artistieke misdaad die kan uitgroeien tot een belangrijk sleutelmoment in de geschiedenis van een discipline, waar nieuwe kunstenaars op kunnen verderbouwen. Je hoopt dat het een keerpunt kan zijn voor het operagenre in ons bekrompen Vlaanderen."  (Tom Permentier)